Wil je veranderen?

Wil je veranderen?

Als ik terug kijk, ben ik zolang in mijn leven bezig geweest om aan een fictief ideaal plaatje van mezelf te voldoen. Ik was een kameleon geworden. Het ging zover dat ik mijn kleding keuze daar ook op baseerde. Ging ik bijvoorbeeld naar mijn moeder dan droeg ik een jurk want dat vond ze zo mooi. Zo bedacht ik altijd waar ik naartoe ging en paste me daarop aan. Ook met mijn gedrag paste ik me aan, stoer zijn waar de omgeving stoer was, schuine humor waar dat de gewoonte was, mijn taalgebruik veranderde mee en op het laatst wist ik niet meer wie Tini was. Ik heb het veel te lang volgehouden, ben veel te sterk geweest en uiteindelijk was de emmer een keer te vol, toen diende een burn-out zich aan. Dat was voor mij het begin van een zware maar zo leerzame periode.

Er is altijd iemand die me met een bepaalde opmerking aan het denken zet, daar houd ik van want ze nodigen me uit om te reflecteren. Zo was ik een keer in gesprek met iemand bij wie ik een training had gevolgd, ik zou naar een zakelijke bijeenkomst gaan en zei : zal ik in pak of casual gekleed gaan? Hij  zei: ‘ga als jezelf’. Bam! Hij sloeg zo de spijker op zijn kop.  Toen pas besefte ik waar ik mee bezig was. Zo zijn er meer sleutelfiguren op mijn weg gekomen, zoals een van mijn  leidinggevenden bij de bank die me het verhaal ‘Kun je een rups leren vliegen?’ van Jan Bommerez gaf. Echter ik kon pas echt veranderen toen ik helemaal vast zat en burn-out raakte. Jij hebt vast ook van die sleutelfiguren in je leven! Die net op het juiste moment de juiste snaar raken zodat jij er verder mee kunt.

Veranderenchang
Van nature willen we niet dat er iets verandert. Ga maar na als je naast iemand in een auto zit en hij moet remmen. Jij gaat nog naar voren en hopelijk houdt je gordel je tegen want anders vlieg je tegen het raam. Dit is natuurlijk gebaseerd op een situatie die goed voor ons is, die wil je niet veranderen.

Soms ontkom je er niet aan en is het tijd om dingen anders te doen. Als je zelf verandert, je gaat bijvoorbeeld grenzen stellen, je past je minder aan aan je omgeving, je kiest meer voor jezelf enz.. dan  gaat je omgeving zich daar ook eerst tegen verzetten. Je reageert, gedraagt of doet anders dan wat ze van je gewend zijn. Een reactie als ‘wat is er met jou aan de hand?’ wordt al snel gegeven. Eigenlijk wordt er bedoeld: ik raak een beetje in de war, want je reageert anders dan dat ik van je verwachtte/ gewend ben.

Het is om die reden dat veranderen binnen je vertrouwde omgeving het lastigst is. En helemaal als jouw keuzes pijnlijk zijn voor anderen.  Je deed misschien altijd zo je best om er voor anderen te zijn en nu wil je daarmee stoppen.

Voor jezelf kiezen
Voor jezelf kiezen klinkt heel makkelijk. Volg je hart, doe wat je wilt, trek je niets aan van anderen enz. Dat is nog niet zo makkelijk. Als je iets gevoeliger bent dan gemiddeld voel je ook de teleurstelling, de verwarring of de pijn van de ander. En die wil je niet teleurstellen. Waardoor je te lang blijft pleasen om die pijn te vermijden. Want pijn van de ander is ook pijn voor jezelf. Je kunt je gedrag voor jezelf heel lang ‘goed praten’ en je wilt veel liever behulpzaam dan egoïstisch zijn. Dan zegt je iets in de trant van ‘Ik red het wel’, ‘nee joh ik vind het leuk om te doen’, ‘nee als ik het niet wil dan zeg ik het hoor’.  Herken je hier iets van?

Is het egoïstisch om voor jezelf te kiezen? Om te voldoen aan je eigen normen en wensen, om je behoeften te vervullen in plaats van door te gaan met pleasen?  Is het niet veel oprechter om eerlijk naar jezelf te zijn en daar je keuzes op te baseren? Zelfs als je daar een ander door teleurstelt.  Want hoe hoort het eigenlijk en zijn dat ook niet slechts ideeën die ooit bedacht zijn door mensen? Die misschien ook niet beter wisten…

De mensen in je omgeving staan niet meteen te juichen. Want omgaan met iemand die ineens meer voor zichzelf op komt en grenzen stelt dat is ook even wennen en kunnen je vragen: ‘Waar is de oude (soepele makkelijke) jij gebleven?’  Dit groeiproces heeft niet de bedoeling om nog aardiger gevonden te worden door anderen. Dit proces is juist bedoeld om jou meer jezelf te laten zijn. Niet meer laten sturen door ‘wat anderen denken’ of ‘hoe het hoort’.

In het begin levert dat wellicht schuldgevoel en onzekerheid op. Die innerlijke stem gaat je vragen stellen als: ‘heb ik het wel goed gezegd’, of ‘ben ik niet te hard’ of ‘ik had dat toch eigenlijk best wel kunnen doen’. Deze gedachten proberen je terug naar de oude jij te duwen, oftewel ook jouw innerlijke stem probeert de verandering tegen te houden. Maar het perfecte plaatje dat je van jezelf hebt gecreëerd en waar je al jaren aan probeert te voldoen is niet meer vol te houden. Het is mission impossible. Het enige dat je hoeft te doen is je af te vragen wie ben ik en past dit bij mij? Als je je daarop richt ben je onderweg naar jezelf, en ga je steeds minder je best doen om aardig gevonden te worden.

 

 
Comments

No comments yet.

Leave a Reply