Rust in huis

Voordat ik coach en trainer en ondernemer werd, werkte ik in de financiële wereld. Het was een goede baan en ik heb er een mooie tijd gehad, veel geleerd, veel plezier gemaakt en toch raakte ik uiteindelijk opgebrand. Vroeger was het normaal dat een vrouw die ging trouwen stopte met werken. Toen ik trouwde was dat al niet meer zo, maar ik weet bijvoorbeeld nog toen mijn oudste zus trouwde dat mensen wel aan haar vroegen of ze bleef werken.

Ook toen ik moeder werd, wilde ik blijven werken. Ik ging van fulltime naar parttime en werkte 3,5 dag. Na de geboorte van onze jongste ben ik op het werk nog gaan kolven en dat was een beetje raar in de bancaire wereld zo’n 20 jaar geleden. Er was geen ruimte voor, ik moest het maar op het invalidentoilet doen.

Jaren later heb ik mijn baan bij de bank opgezegd, ik schreef daar al eens eerder over. Als ZZP’er werk ik veel vanuit huis. Daar zitten een paar nadelen aan zoals geen contact met collega’s (hoewel Janine en ik dat prima oplossen met behulp van skype en facebook) en werk en privé lopen behoorlijk door elkaar. Maar de grote voordelen wegen daar ruimschoots tegenop. Het heeft zoveel rust bij ons in huis gebracht. Geen gerace meer naar de supermarkt na het werk, op het laatste moment bedenken wat er in godsnaam gekookt moet gaan worden, kleine huishoudelijke klusjes die tussen de bedrijven door gebeuren en dus ’s avonds lekker klaar zijn. Maar ook veel meer aanspreekbaar voor de kinderen die onregelmatig thuis zijn vanwege hun werk, roostervrij en vakantie. En dat bevalt ons allen zo goed!

Uit school komen en een moeder die figuurlijk met een kopje thee voor je klaar zit… ik denk dat dat een heel gezonde basis is. Want hoe groot ze ook zijn, onze jongens zijn nu rond de 20, de rolverdeling blijft moeder-kind. Als ze even wat willen spuien dan kan dat omdat ik er ben. Is het niet onze belangrijkste taak als ouders om de kinderen een stabiele woonomgeving te bieden zodat ze opgroeien tot zelfbewuste volwassenen?

Voor mezelf is er veel meer rust gekomen nu ik vanuit huis werk. Ik vlieg niet meer alle dagen of avonden van hot naar her. Elke avond die ik thuis doorbreng, is me veel waard. Natuurlijk speelt ouder worden en verminderde bewijsdrang ook mee maar dat is het niet alleen. Als ik hoor dat veel jonge moeders 3 of 4 dagen werken dan zou ik ze willen zeggen: deze tijd met je kleine kinderen komt niet terug. En tegen de moeders die stopten met werken zou ik zeggen: ik heb respect voor je keuze. Je kinderen boffen met zo’n mama die volledig voor het ouderschap kiest.
Nee als ik het over kon doen, zou ik niet blijven werken als ik moeder werd en de zorg voor de jonge kinderen ‘erbij doen’. Ik zou zoveel mogelijk tijd met ze door willen brengen.

 
Comments

No comments yet.

Leave a Reply